Wady wzroku
Nadwzroczność (hipermetropia) – określenie takiej mocy układu optycznego oka, przy której promienie wpadające równolegle do oka skupiają się w ognisku położonym za siatkówką. Najczęściej spowodowana zbyt krótką osią gałki ocznej. Jest to wada, którą można w całości lub częściowo skompensować akomodacją. Większe trudności w nadwzroczności występują przy czytaniu. Żeby skorygować taką wadę potrzebne są szkła „plusowe”.
Krótkowzroczność (myopia) – taki stan zdolności skupiającej układu optycznego oka, w którym promienie równoległe ogniskowane są przed siatkówką. Wiąże się często ze zbyt długą osią gałki ocznej. W przeciwieństwie do nadwzroczności, w krótkowzroczności nie można skompensować wady akomodacją. Jedynie mrużąc powieki, oko krótkowzroczne obcina kręgi rozproszenia na siatkówce i poprawia ostrość widzenia (słowo myopia pochodzi od greckiego słowa „mrużyć”). Przy krótkowzroczności przede wszystkim pogarsza się ostrość widzenia na dalsze odległości. Krótkowzroczność korygują szkła „minusowe”.
Niezborność (astigamatismus) - układ optyczny oka jest przy tej wadzie taki, że obserwowany punkt tworzy na siatkówce obraz niepunktowy. Najczęściej przyczyna niezborności leży w nieprawidłowej krzywiźnie rogówki. Oko z niezbornością nie widzi dobrze z żadnej odległości. Niezborność korygujemy szkłami cylindrycznymi z wyznaczeniem osi astygmatyzmu. Mogą to być szkła cylindryczne „minusowe” jeżeli mamy do czynienia z niezbornością krótkowzroczną lub mogą również to być szkła cylindryczne „plusowe” w przypadku niezborności nadwzrocznej.
Starczowzroczność (presbiopia) – nie jest stanem patologicznym, jest następstwem fizjologicznego procesu utraty zdolności akomodacyjnych oka z powodu stopniowego twardnienia i zmniejszania elastyczności soczewki. Ten proces powoduje że osoby niemające problemu ze wzrokiem do czterdziestego roku życia, po czterdziestce zaczynają mieć trudności z czytaniem z bliskiej odległości. W tym momencie stają się potrzebne okulary do czytania.
Korekcja wad wzroku
- Okulary
- Soczewki kontaktowe
- Chirurgia refrakcyjna:
- PRK (fotorefrakcyjna keratektomia laserowa) i LASEK ( laser epithelial keratomileusis) - metody polegające na usunięciu
powierzchni rogówki - LASIK (laser in situ keromileusis) - zabieg polegający na wytworzeniu mikrokeratotomem płatka rogówki, po którego odchyleniu
za pomocą lasera excimerowego wykonuje się mikronowych wielkości usunięcie tkanki zrębu, korygując określone wady refrakcji - Keratotomia radialna - polega na wykonaniu promienistych nacięć w obrębie rogówki (obecnie rzadko stosowana).
- Wszczepienie soczewek wewnatrzgałkowych (przy bardzo dużych wadach i w leczeniu zaćmy).
